Top

Twórcy kościoła w Hodowicy

  • Bernard Meretyn

Lwowski architekt, prawdopodobnie pochodzący z terenów Cesarstwa Niemieckiego. Od 1745 roku był on nadwornym architektem króla Augusta III Sasa. Jest uważany za prekursora form rokokowych na ziemiach polskich. Niewiele wiemy o jego życiu przed przybyciem do Lwowa w roku 1738. Współpracował z architektem Marcinem Urbanikiem z Zamościa. Obydwaj nie należeli do lwowskiego cechu budowniczych, co stało się przyczyną nieustających konfliktów. Początkowo jego protektorem był radca mierjski Carlo Garani, dla którego przebudował kamienicę i pałac we Lwowie, zwany później pałacem Biesiadeckich. Potem architekta zaprotegował starosta kaniowski Mikołaj Bazyli Potocki, który zlecił mu prace w Horodence i Buczaczu. Meretyn współpracował z rzeźbiarzem Janem Jerzym Pinzelem.

Najważniejsze dzieła: – Sobór św. Jura we Lwowie (1746-1764) – ratusz w Buczaczu (1750-1751) – Kościół Przemienienia Pańskiego w Tarnogrodzie (1750-1771) – Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i klasztor Teatynów w Horodence (1743-1766) – Kościół Wszystkich Świętych w Hodowicy (1751-1758) – Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Nawarii (1739–1748)

  • Jan Jerzy Pinzel

Niewiele wiemy o życiu i twórczości wielkiego artysty Jana Pinzela. Tworzył w latach 1750-1761 pod protektoratem starosty kaniowskiego Mikołaja Bazylego Potockiego, mecenasa sztuk na wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej, fundatora okazałych świątyń i budowli świeckich i ich rzeźbiarskiego wystroju. Współpracował z jednym z największych lwowskich architektów Bernardem Meretynem. Twórczość Mistrza Pinzla mieszcząca się w kręgu oddziaływania sztuki południowoniemieckiej, wyróżnia się na tle współczesnej sobie rzeźby epoki rokoka szczególną ekspresją i dramatyzmem przedstawień. Jan Jerzy Pinzel miał pracownię w Buczaczu. Tworzył początkowo w kamieniu, dekorując wznoszone przez Meretyna budowle: – dekoracja ratusza w Buczaczu (ok. 1750 r.), – sobór św. Jura we Lwowie (1759-61), – zespoły ołtarzowe wyrzeźbione w drewnie, przeznaczone dla kościołów m.in. w Horodence (1752-1755), Hodowicy (ok. 1758) oraz w Monasterzyskach (1761), – rzeźby dla kaplicy w Mariampolu, klasztoru w Sąsiadowicach, – rzeźby kościoła św. Marcina we Lwowie, – rzeźby i reliefy dla cerkwi św. Pokrowy w Buczaczu.

obraz-2015-08-23_15-44-31Artysta wychował około czterdziestu uczniów i kontynuatorów swej sztuki. W XIX wieku postać Pinzla została zapomniana, a do panteonu słynnych rzeźbiarzy został przywrócony dopiero po odzyskaniu przez Polskę niepodległości po I wojnie światowej, kiedy to dwóch lwowskich historyków: Tadeusz Mańkowski i Zbigniew Hornung rozpoczęło badania nad warsztatem rzeźbiarza; ustalili oni niemal wszystkie prace przez niego wykonane. W pomieszczeniach kościoła Niepokalanego Poczęcia NMP we Lwowie urządzono staraniem Borysa Woźnickiego muzeum rzeźby Jana Jerzego Pinzela.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *